تبعيت دلالت از اراده

عده­اي از منطقيون دلالت را تابع اراده مي­دانند. به تعبير ديگر قائلند كه دلالت لفظ بر معنا، وابسته و متوقف بر وجود اراده متكلم مي­باشد. اين نظريه را مي­توان در كلمات ابن سينا و خواجه نصير طوسي يافت و ابتداءاً از طرف ايشان مطرح شده است. در مقابل، قطب رازي و عده­اي از اصوليون به مخالفت با اين نظريه پرداخته­اند و منكر تبعيت مذكور شده­اند و برخي نيز كلام ايشان را تأويل نموده و ادعا دارند كه مراد علمين مطابق نظر آن­ها مي­باشد. از اين رو اين مقاله را به دو بخش تقسيم كرده­ايم. در بخش ابتدائي نظر علمين را به صورت كامل بيان كرده و اختلافاتي كه در تبيين مرادشان هست را بيان كرده­ايم. در بخش بعدي نيز به اصل مسئله تبعيت و بيان نظرات موافق و مخالف پرداخته­ايم و نتيجه گرفته­ايم كه نظر صائب، عدم تقيّد دلالت وضعيه به اراده مي­باشد. روش تحقيق اين مقاله، توصيفي مي­باشد و از منابع كتابخانه­اي و رايانه­اي استفاده شده است.

No abstract