بررسي طرح آمايش آموزش عالي با تاكيد بر آسيب شناسي گروه آموزشي علوم پايه

پيشرفت هيچ حوزه‏اي بدون برنامه‏ريزي ممكن نبوده و پيشرفت در حوزه علم و دانش و فناوري نيز از اين امر مستثني نيست. پيش‏نياز هر نوع برنامه‏ريزي، ترسيم وضعيت موجود، توصيف وضعيت مطلوب و تبيين راهكارها، راهبردها، سياست‌هاي اجرايي و برنامه‌هاي اجرايي عملياتي رسيدن از وضعيت موجود به وضعيت مطلوب است. طرح آمايش آموزش عالي وضعيت موجود آموزش عالي كشور را، در سال 1394، از جنبه‌هاي مختلف به تصوير مي‌كشد و شناخت كافي از زيرنظام‌ها، توزيع دانشجويي و اعضاي هيأت علمي در سطح استاني و ملي ارائه مي دهد. اين گزارش يكي از جامع‌ترين گزارش‌ها در حوزه آموزش عالي كشور است كه در چارچوب نقشه جامع علمي كشور تدوين شده است، اما مستلزم اصلاح به‌روزرساني داده‌ها و اطلاعات و از همه مهمتر رصد ميزان پيشرفت در شاخص‌هاي كمي و به‌ويژه كيفي و اهداف طرح مي‌باشد. اين سند مي‌تواند مبناي خوبي براي برنامه‌ريزي و سياست‌گذاري در حوزه‌هاي مختلف آموزش عالي باشد، اما سير تاريخي تدوين تا تصويب و اجراي آن پايان عمر چهار دولت بيانگر عدم اعتقاد و باور دست اندركاران آموزش عالي كشور به اسنادي از اين دست مي‌باشد. معضلات مديريتي، نظارتي و محدوديت منابع مالي از جمله عوامل مهم در اجراي ناموفق اين طرح مي‌باشد. در اين مقاله طرح آمايش آموزش عالي مورد بررسي و تجزيه‌و‌تحليل قرار گرفته و در پايان با ترسيم جايگاه علوم پايه، پيشنهاداتي در جهت تقويت و ارتقاي كيفي علوم پايه ارائه شده است.