ميزان آنتي‌بادي‌هاي ناخواسته در بيماران تالاسمي مراجعه‌كننده به بيمارستان بعثت همدان در سال 1398

سابقه و هدف تزريق خون مزمن موجب آلوايمونيزاسيون در بيماران مبتلا به تالاسمي مي‌شود. برآورد فراواني ايجاد آلوايمونيزاسيون در اين بيماران مي‌تواند منجر به شناخت محدوديت‌هاي موجود و ايجاد استراتژي مناسب به منظور پيشگيري از ايجاد آلوايمونيزاسيون در آن‌ها گردد. در مطالعه حاضر، فراواني آلوآنتي‌بادي‌هاي ناخواسته در بيماران تالاسمي مورد بررسي قرار گرفت. مواد و روش‌ها در اين مطالعه مقطعي و گذشته‌نگر، جمعيت مورد مطالعه 92 بيمار مبتلا به تالاسمي مراجعه‌كننده به بيمارستان بعثت استان همدان در سال 1398 بود. اطلاعات تمام بيماران جمع‌آوري و وارد نرم‌افزار SPSS نسخه 16 گرديد. داده‌ها با استفاده از تجزيه و تحليل رگرسيون لجستيك و سطح معناداري 0.05 p تحليل شد. يافته‌ها در اين مطالعه تعداد 92 بيمار شامل 54 مرد (58.7%) و 38 زن (41.3%)، با دامنه سني502 سال مورد مطالعه قرار گرفتند. از بين 92 بيمار، 7 نفر(7.6% كل بيماران) غربالگري آنتي‌بادي مثبت داشتنـد. شايع‌ترين آلوآنتي‌بادي‌ها عبارت بودند از antic 6 نفر(33.3%)، antie 3 نفر(16.6%) و antiJKa 3 نفر(16.6%). بين مقدار هموگلوبين و آلوايمونيزاسيون و تعداد دفعات تزريق خون و آلوايمونيزاسيون ارتباط معناداري مشاهده شد (0.009 =p و 0.006 =p). اما ارتباط بين سن بيماران و آلوايمونيزاسيون معنادار نبود. نتيجه گيري بر اساس نتايج اين مطالعهantic ، antie و antiJKa شايع‌ترين آلوآنتي‌بادي‌ها در جامعه تالاسمي مورد مطالعه بودند. اين نكته مي‌تواند جهت فراهم‌سازي واحدهاي خوني سازگار و مناسب براي بيماران تالاسمي مفيد باشد.