توسعه صلح محور و اركان آن

توسعه از گذر تغييرات ساختاري و صنعتي‌شدن مسائل مربوط به فقر، بيكاري و نابرابري را در سطوح ملي و جهاني حل مي‌كند. با اين حال، تحقق اين امر مستلزم وجود فرهنگ مبتني بر صلح، مسالمت، تحمل، مدارا، مشاركت، عقلانيت، و نيز سازوكارهاي نهادينه‌ي دموكراتيك است. در اين مقاله تلاش خواهد شد تا به    پرسش هاي زير پاسخ داده شود: ماهيت توسعه صلح‌محور چيست؟ از چه عناصري تشكيل شده است؟ چگونه  اين الگوي توسعه مي‌تواند به مردم‌سالاري كمك كند؟ فرضيه پژوهش بر اين مبنا است كه صلح، مردم‌سالاري، و توسعه سه ركن اصلي پارادايم توسعه صلح‌محور هستند كه دولت، صاحبان سرمايه و جامعه مدني در تعامل سازنده با يكديگر مي‌توانند به تحقق اين پارادايم  و مردم‌سالاري كمك كنند.  نگارنده مي‌كوشد با نقد رهيافت رايج نئوليبرال بر مبناي اقتصاد بازار، بر اهميت اين مقوله‌ها، و پيوند و ارتباط متقابل آنها در چارچوب رهيافتي بديل، انتقادي و كل‌گرايانه از منظر اقتصاد سياسي تاكيد شود. يافته اصلي پژوهش نشان مي‌دهد كه الگوي توسعه صلح‌محور مي‌تواند راه را براي مردم‌سالاري هموار ‌كند؛ و بايد مثلث جديدي با سه ركن، «دولت، سرمايه يا بخش خصوصي، و جامعه مدني» براي تثبيت و تحكيم فرايند توسعه دموكراتيك به‌وجود آيد.