راهكارهاي حلّ تعارض ظاهري عرفي بودن و ذوبطون بودن زبان قرآن؛با تأكيد بر تفسيرآيه 103 نحل

بسياري از قرآن‌پژوهان با تكيه بر تفسير آيات متعددي كه زبان قرآن را »عربي مبين « و قرآن را »بيانٌ لِلناس « اعلام كرده‌اند، به »عرفي بودن زبان قرآن « نظر داده‌اند. از سوي ديگر همين انديشمندان با تكيه بر روايات تفسيري و ظهور برخي از آيات ديگر به »ذوبطون بودن قرآن « معتقد شده‌اند. پذيرش توأمان اين دو، به نوعي تعارض ظاهري مي‌انجامد. اين پژوهش كه از نوع كتابخانه‌اي است و به روش توصيفي، تحليلي به انجام مي‌رسد ابتدا به تبيين تفسير آيات مرتبط مي‌پردازد و سپس راهكارهاي پنجگانه‌اي را براي حل آن پيشنهاد مي‌كند. نتيجه به‌دست آمده از اين راهكارها آن است كه بطون قرآن نيز بخشي از همان معارف و مقاصد نهفته در درون آيات نازل شده به زبان عرفي است، كه طي فرايند مشخصي بر مخاطبان وحي مكشوف مي‌شوند.