بررسي مقايسه‌اي تاثير فوري، تاخيري و ماندگار كينزيوتيپ و تمرينات ثباتي بر حس عمقي گردن در افراد با وضعيت جلو‌آمده‌ي سر: يك مطالعه كارآزمايي باليني دوسويه كور

هدف: يافته‌هاي تحقيقات پيشين نشان مي‌دهد بين وضعيت جلو آمده سر و نارسايي حس عمقي ارتباط وجود دارد. هدف از اين مطالعه بررسي مقايسه‌اي تاثير فوري و تاخيري كينزيوتيپ و تمرينات ثباتي بر حس عمقي گردن در افراد با وضعيت جلو آمده‌ي سر بود. مواد و روش‌ها: در اين مطالعه كارآزمايي باليني 43 زن با وضعيت جلو آمده‌ي سر (3518سال) به طور تصادفي در 3 گروه قرار گرفتند: گروه كينزيوتيپ(K.T) 16 نفر، گروه تمرينات ثباتي (SE) 12 نفر، گروه كينزيوتيپ همراه با تمرينات ثباتي (K.T+SE) 15 نفر بودند. روش مطالعه، خطاي بازسازي تغيير وضعيت گردن در سه وضعيت: دامنه خنثي به دامنه كامل خم كردن، دامنه خنثي به 50% دامنه كامل خم كردن، 50% دامنه كامل خم كردن به دامنه خنثي به وسيله الكتروگونيامتر ديجيتال در 4 جلسه شامل: جلسه اول (قبل از مداخله)، جلسه دوم (بلافاصله پس از مداخله)، جلسه سوم (پايان4 هفته مداخله) و جلسه چهارم (يك ماه پس از آخرين جلسه مداخله جهت بررسي پايايي اثر درمان) اندازه‌گيري شد. در گروه K.T، كينزيوتيپ 3 بار در هفته و در گروه SE، تمرينات 3 بار در روز و در گروه كينزيوتيپ همراه با تمرينات ثباتي (K.T+SE) مطابق دو گروه فوق به كار برده شد. مداخله به مدت 4 هفته انجام گرفت. پايايي درمان يك‌ماه پس از مداخله بررسي شد. يافته‌ها: نتايج آزمون آماري تفاوت معناداري را بين سه گروه مداخله نشان نداد (P 0.05). در بررسي درون گروهي، تفاوت معنادار در خطاي بازسازي تغيير وضعيت گردن قبل و يك ماه بعد از مداخله مشاهده گرديد (P 0.05). اما در بررسي اثر فوري مداخله تفاوت معنادار مشاهده نگرديد (P 0.05). نتيجه‌گيري: به نظر مي‌رسد كينزيوتيپ، تمرينات ثباتي و كينزيوتيپ همراه با تمرينات ثباتي در كاهش خطاي بازسازي تغيير وضعيت گردن و بهبود حس عمقي در افراد با وضعيت جلو آمده‌ي سر موثر مي‌باشند.