نقش ميانجي مديريت دانش و يادگيري سازماني در تأثير فعاليت‌هاي توسعه منابع انساني بر نوآوري كاركنان (مورد كاركنان دانشگاه شهيد باهنركرمان)

هدف تحقيق حاضر، سنجش تأثير فعاليت‌هاي توسعه منابع انساني بر نوآوري كاركنان با نقش ميانجي مديريت دانش و يادگيري سازماني در بين كاركنان دانشگاه شهيد باهنركرمان بوده است. روش تحقيق به لحاظ ماهيت، توصيفيهمبستگي و از حيث هدف كاربردي است. جامعه آماري تحقيق را روسا، معاونين، مديران اداري به تعداد 50 نفر و كاركنان شهيد باهنركرمان به تعداد 352 نفر تشكيل داده‌اند كه روش نمونه‌گيري براي روسا، معاونين، مديران اداري به روش سرشماري و روش نمونه‌گيري براي كاركنان تصادفيطبقه‌اي و حجم نمونه آن بر اساس جدول كرجسي و موگان 184 نفر برآورده شد. جهت گردآوري داده‌ها از پرسش‌نامه‌هاي معتبر مديريت دانش ديكسون (2000)، مديريت منابع انساني بوسلي و ويل (۲۰۰۲)، نوآوري سازماني مقيمي و رمضان (2012) و يادگيري سازماني نيفه (2001) استفاده گرديد كه روايي آن‌ها توسط استاد راهنما و صاحب‌نظران دانشگاهي مورد تأييد قرار گرفت و پايايي آن‌ها نيز از طريق آزمون ضريب آلفاي كرونباخ مورد تأييد قرار گرفت. به منظور تحليل داده‌ها از تكنيك معادلات ساختاري با استفاده از نرم‌افزار آماري Lisrel و نيز نرم‌افزار آماري Spss استفاده شده است. نتايج تحقيق نشان داد فعاليت‌هاي توسعه منابع انساني بر مديريت دانش تأثير مثبت و معناداري دارد. فعاليت‌هاي توسعه منابع انساني بر يادگيري سازماني كاركنان تأثير مثبت و معناداري دارد. يادگيري سازماني كاركنان بر نوآوري آن‌ها تأثير مثبت و معناداري دارد. مديريت دانش بر نوآوري كاركنان تأثير مثبت و معناداري دارد. فعاليت‌هاي توسعه منابع انساني بر نوآوري كاركنان تأثير مثبت و معناداري دارد نهايتاً مديريت دانش و يادگيري سازماني در تأثيرگذاري فعاليت‌هاي توسعه منابع انساني بر نوآوري كاركنان نقش ميانجي دارند.