محدوده، اشخاص و كاركرد اجتماعي اخلاقي صله رحم

صله در لغت به معناي: احسان، دوستي و ارتباط آمده است و مراد از ((رحم)) خويشاوندان و بستگان مي باشد. و به عبارت ديگر محبت و سلوك داشتن با خويشان و نزديكان است. رابطه خويشاوندي اصطلاحي است كه معرف نوعي ارتباط اجتماعي است. ارتباطي كه در اثر ارتباط متقابل زن و شوهر ، والدين و فرزندان يا خواهران و برادران پديد آمده است. با توجه به آيه 6 سوره احزاب و 75 سوره انفال مي توان فهميد كه ميان خويشاوندان سلسله مراتبي وجود دارد ، به عبارت ديگر خويشاوندان نزديكتر در ارث بري و صله رحم مقدم و از اهميت بيشتري برخوردارند و نسبت به صله در اولويتند. بر طبق حديثي از امام صادق (ع): هر كس كه از حسب و نسب خود بيزاري جويد به پروردگار يكتا كافر مي گردد.