نورپردازي در عكاسي

No title

از جمله مهمترين مواهب الهي كه در زندگي بشر از ارزش بسزايي برخوردار است، نور مي باشد كه يكي از ملزومات اصلي براي درك و تجربه كردن محيط و همچنين وسيله اي براي شناخت رنگ، فضا و حجم است. عكاسي از جمله علوم و هنرهايي است كه به جايگاه نور در آن توجه ويژه اي شده است. در هنر عكاسي، نور يكي از اجزايي است كه در كنار عناصر و مفاهيم ديگر از قبيل ساختار، نظم فضايي، رنگ و غيره.. . مطرح مي شود و در عكس بايد همچون يك عنصر اثرگذار نقش خود را ايفا كند. با هدايت متفكرانه نور به عدسي و با ايجاد عرصه هايي از نور و تاريكي مي توان فضايي شگفت از نور را بوجود آورد. نكته اساسي در يك نورپردازي موفق و خلاق فهم چگونگي كنترل ماهرانه است به آنچه كه نور تابيده يا داده مي شود و آنچه در سايه مي ماند. نورپردازي تنها ايجاد روشنايي محيط براي كاربردي ويژه نيست بلكه عملي است مبتني بر اصول ايجاد تيرگي و روشني به منظور خلق فضا، حجم و ويژگي هاي زيباشناسانه ي عكس. در اين مقاله كه با استفاده از روش مطالعه كتابخانه اي صورت گرفته، برآنيم كه اثرات نورپردازي در عكاسي را مورد پژوهش قرار داده و هدف از آن بررسي نقش و تاثير نور در عكاسي به عنوان يك اصل اساسي و مفهوم بخش مي باشد. نتايج حاصل شده نيز نشان مي دهد كه بي توجهي به كاركردها و كيفيات نور در نورپردازي، مهمترين مسئله در آسيب شناختي عكسها حرفه اي است.

No abstract