مقايسه استرس والدگري و رضايت زناشويي در مادران كودكان مبتلابه طيف اتيسم و مادران كودكان سالم

پژوهش حاضر به بررسي و مقايسه استرس والدگري و رضايت زناشويي در مادران كودكان مبتلابه اختلال طيف اتيسم و مادران كودكان سالم پرداخت. روش پژوهش: جامعه‌ي آماري اين پژوهش شامل تمامي مادران كودكان سالم و مادران كودكان مبتلا به اختلال طيف اتيسم بودند كه در زمان اجراي تحقيق به مراكز سازمان‌دهي، درمان و توان‌بخشي اختلالات اتيستيك مناطق 5 و6 شهر تهران مراجعه كردند. تعداد اعضاي نمونه شامل50 نفر از مادران كودكان سالم و50 نفر از مادران داراي فرزند مبتلابه اختلال طيف اتيسم بودند كه به مراكز انتخاب‌شده در مناطق 5 و 6 شهر تهران مراجعه كردند و در پژوهش شركت نمودند. در اين پژوهش از روش نمونه‌گيري در دسترس استفاده شد و حجم نمونه براساس پيشينه پژوهش‌هاي مشابه تعيين شد. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه‌ي استرس والدگري بري جونز(1995) و پرسشنامه‌ي رضايت زناشويي افروز(1387) بود. داده‌ها با استفاده از مدل‌هاي آماري T دو گروه مستقل و تحليل واريانس چند متغيره مورد تجزيه‌وتحليل قرار گرفتند. يافته‌ها: يافته‌ها نشان داد كه بين استرس والدگري و رضايت زناشويي مادران داراي فرزند مبتلابه اختلال طيف اتيسم و مادران كودكان عادي تفاوت معناداري وجود دارد. مادران كودك طيف اتيسم استرس والدگري بالاتر و رضايت زناشويي پايين‌تري نسبت به مادران كودكان سالم داشتند. بحث و نتيجه گيري: نتايج پژوهش نشان داده بين مادران كودكان طيف اتيسم و مادران كودكان سالم ازنظر استرس والدگري و رضايت‌مندي زوجيت تفاوت معنادار وجود دارد و مادران كودكان طيف اتيسم نسبت به مادران كودكان عادي در زندگي از رضايت‌مندي زوجيت پايين‌تري برخوردار هستند.