كاربست الگوي نشانه شناسي كاركردي، دلالتي و منطقي پييرگيرو در تحليل شعر بشري البستاني؛ مطالعه‌ي موردي قصيده‌ «قصيده العراق»

نشانه به عنوان يكي از مكاتب نقدي جديد، به بررسي و تحليل نظام نشانه ها و معاني نهفته آنها در متون مي پردازد. كاركرد اين علم توانمندي براي خوانش بافت هاي داخلي متن با ساختارهاي اجتماعي آن مي باشد. به طوري كه رمزگانها و نشانه ها به تنهايي معنايي نداشته بلكه در يك فرآيند گفتماني و درون شبكه اي از نشانه ها معنا پيدا مي كنند «گيرو» زبانشناس فرانسوي (۱۹۱۲–۱۹۸۳)، نشانه شناسي را دانش بررسي تمام پديده هاي اجتماعي فرهنگي و زباني به شمار مي آورد كه به مطالعه نشانه ها و دلالت هاي ضمني آنها در متون مي پردازد در ،حقيقت وي نشانه ها را رمزگان هايي مي داند كه خوانش آنها در يك منظومه گفتماني و فرآيند ارتباطي از لحاظ كاركردي دلالتي منطقي، زيبايي شناسي و اجتماعي صورت مي پذيرد پژوهش حاضر سعي دارد با روش تحليلي - توصيفي سروده «قصيده العراق» بشرى البستاني شاعر معاصر عراقي را با تكيه بر نظريه نشانه شناسي گيرو مورد بررسي قرار دهد. بدين ترتيب، مقاله حاضر، با توجه به ساختار زباني و فرا زباني ،قصيده كوشيده است به تحليل كاركرد زبان دلالت رمزگان ها و رمزگان هاي منطقي بپردازد. دستاوردهاي اين پژوهش بيانگر اين است كه مقاومت و پايداري مردم عراق در برابر ظلم و ستم سازه اصلي گفتمان قصيده «قصيده العراق» و دال مركزي آن به شمار مي آيد كه شاعر با دلالت ضمني و رمزگان هاي كاركردي و منطقي به شكل منسجم، ترسيم كرده است. در اين قصيده سازه ها و رمزگان هاي زباني بيشتر رويكرد ارجاعي و عاطفي دارند.