جايگاه انسان كامل در نظام هستي در انديشه صدرالمتألهين و امام خميني (ره)

انسان كامل در طول تاريخ مدنظر بسياري از انديشمندان بوده و در اهميت آن همين بس كه عرفان به ذات الهي جز از مسير شناخت انسان كامل ميسر نيست. نوشتار حاضر با استفاده از متون عرفاني امام خميني(ره) و آثار صدرالمتألهين و با روش تحليلي ـ تطبيقي سعي در بررسي برخي از ابعاد جايگاه انسان كامل در نظام هستي دارد. نگرش كاربردي و اخلاقي صدرالمتألهين به بحث «انسان كامل» و تطبيق آن با نگرش امام خميني(ره) در ساحتي تجريدي، حاوي نكات مفيدي است. از مهم‌ترين دستاوردهاي اين پژوهش آن است كه انسان كامل داراي مقام خلافة‌اللهي، مظهريت تام اسما و صفات الهي و غايت حركت وجودي و ايجادي عالم است و اين اوصاف و كمالات وجودي تنها در انسان معصوم امكان تحقق دارد.