آموزۀ قرآني امت و اثربخشي آن در تحقق هويت واحد تمدني در جهان اسلام

هدف: بازنمود ظرفيت هويت‌بخش آموزۀ قرآني امت، مهم‌ترين هدف اين پژوهش بود. روش: اين تحقيق بر اساس روش توصيفي- تحليلي سامان يافته و بر حسب دستاورد يا نتيجۀ تحقيق، از نوع توسعه‌اي- كاربردي؛ از لحاظ هدف، از نوع اكتشافي و به لحاظ نوع داده‌هاي مورد استفاده، تحقيق كيفي است. يافته‌ها: يكي از مهم‌ترين يافته‌هاي اين پژوهش، اثبات توانايي‌هاي «استخراجي» ‌آموزۀ امت است؛ به اين معنا كه اين آموزه، توانايي خلق ايدئولوژي لازم براي بهره‌برداري از امكانات مادي و غير مادي موجود در جهان اسلام را براي نيل به اهداف و آرمانهاي خود- با توجه به اولويتهاي مدّ نظر- دارد. نتيجه‌گيري: نتايج حاصل از تحليل و تركيب داده‌هاي جمع‌آوري شده نشان داد كه «تزريق هويت جمعي»، «تبديل هويتهاي گسيخته به پيوسته»، «تشابه‌سازي و تمايزبخشي توأمان»، «نمادسازي مشترك» و «تضعيف هويت‌جويي‌هاي افراطي»، از مهم‌ترين كاركردهاي هويت‌بخش آموزۀ قرآني امت در جهان اسلام‌اند.