ارزيابي الگوي ساختاري عوامل ايجاد كننده و تداوم بخش اختلال اضطراب اجتماعي در دانشجويان دانشگاه علوم پزشكي

سابقه و هدف: شناسايي ماهيت اضطراب اجتماعي از طريق عوامل مختلف موثر بر آن مي‌تواند اطلاعات ارزشمندي را در اختيار نظام سلامت قرار دهد. هدف از انجام پژوهش حاضر ارزيابي الگوي ساختاري عوامل ايجادكننده و تداوم بخش اختلال اضطراب اجتماعي در دانشجويان دانشگاه علوم پزشكي بود. مواد و روش‌ها: اين پژوهش توصيفي از نوع همبستگي بود. جامعه آماري شامل تمامي دانشجويان علوم پزشكي دانشگاه جندي شاپور اهواز بودند كه تعداد 670 نفر از آنان به شيوه آنلاين به پرسشنامه هراس اجتماعي، پرسشنامه طرحواره‌هاي ناسازگارانه اوليه يانگ (فرم كوتاه)، مقياس فعال‌سازي رفتاري/ بازداري رفتاري، مقياس ارزيابي موقعيت اجتماعي بزرگسال، پرسشنامه رفتارهاي ايمني بخش هراس اجتماعي، پرسشنامه تنظيم هيجان، مقياس كوتاه شده افكار و باورهاي اجتماعي و مقياس باورهاي مرتبط با خود در اضطراب اجتماعي پاسخ دادند. داده‌ها با روش‌هاي مدل يابي معادلات ساختاري و بوت استرپ با نرم‌افزار AMOS تحليل شدند. يافته‌ها: شاخص‌هاي برازش نشان داد مدل پژوهش، برازش مناسبي با داده‌ها دارد. در مدل پژوهش حاضر مسيرهاي مربوط به بازداري رفتاري، بي اعتمادي- بدرفتاري، نقص- شرم، انزواي اجتماعي، معيارهاي سخت‌گيرانه از طريق ميانجي‌گرهاي ارزيابي موقعيت اجتماعي، رفتارهاي ايمني بخش، تنظيم هيجان، افكار و باورهاي اجتماعي، باورهاي مرتبط با خود با اضطراب اجتماعي رابطه معني دار داشتند ولي از طريق مسير ميانجي‌گر تنظيم هيجان رابطه معني‌داري مشاهده نشد (P 0.0001). استنتاج: با توجه به نقش عوامل ايجادكننده و تداوم بخش در مدل پژوهش، مي‌توان از آن در طراحي درمان اضطراب اجتماعي و ارتقاي سلامت دانشجويان علوم پزشكي بهره گرفت.