كاربست چند معنايي واژگان قرآني در ترجمه هاي فارسي (مطالعه موردي سوره آل عمران در ترجمه هاي قرن اول تا نهم)

در اين موضوع كه مترجمان معاصر، آيات سوره آل‌عمران را بر مبناي تعدد معاني كلمات ترجمه كرده‌اند ترديدي نيست؛ اما اين مسئله مهم مطرح است كه آيا اين تفاوت برداشت‌ها از ساختار واحد واژگان، در ترجمه‌ها و تفاسير قرون اوليه نيز جريان داشته است؟ در اين مقاله، مسئله اصل وجود واژگان چندمعنا در قرآن كريم و كاربست چگونگي ترجمه آنها توسط مترجمان به روش توصيفي - تحليلي و استنتاجي بررسي و مطالب با استفاده از مهم‌ترين و معتبرترين ترجمه‌ها و تفاسير قرون اوليه، ارائه شده است. يافته هاي تحقيق نشان مي دهند كه اكثر الفاظ و اصطلاحات اين سوره از نظام چندمعنايي پيروي مي‌كنند. باور و اهتمام مترجمان و مفسران متقدم به اصل چندمعنايي در ترجمه واژگان اين سوره نيز در آثارشان مشهود است، زبان فارسي كهن نيز به‌ قدري توانمند بوده كه توانسته است با برساخته‌هاي ناب پارسي، به خوبي از عهده ترجمه كلام وحي برآيد. نتايج واكاوي ها روشن مي كند كه بكارگيري اصل چندمعنايي در ترجمه، دستيابي به لايه‌هاي معناييِ آيات را امكان پذير و زمينه پاسخ گويي قرآن به نيازهاي انسان عصري را فراهم مي‌سازد.