الگوي عوامل زمينه‌اي احساس ناامني اجتماعي مبتني بر رويدادهاي خشن

زمينه و هدف: احساس ناامني مي ‌تواند عوارض و ضايعات روان‌شناختي، اجتماعي، فرهنگي، اقتصادي و حتي سياسي برجا بگذارد. اين پژوهش با هدف تدوين الگوي عوامل زمينه‌اي احساس امنيت اجتماعي شهروندان شهر تهران با توجه به رويدادهاي خشن تهيه شده است.روش: پژوهش حاضر از نظر هدف، كاربردي و از ديد ماهيت داده‌ها، تركيبي يا آميخته (كيفي و كمّي) است. در بخش كيفي، از مصاحبه نيمه‌ساختار‌يافته با 15 نفر از خبرگان مرتبط با موضوع تحقيق و در بخش كمّي از تكنيك پيمايش استفاده شده است. جامعۀ آماري در بخش كيفي، مديران ارشد فراجا در شهر تهران و اساتيد، نخبگان و فرهيختگان مرتبط با موضوع در بيرون از فراجا و در بخش كمّي، شهروندان تهراني هستند كه به روش نمونه‌گيري خوشه‌اي انتخاب و پرسشنامه بين آن‌ها توزيع شد. براي تأييد ابعاد، مؤلفه‌ها و شاخص‌ها و تحليل داده‌ها در بخش كيفي از روش تحليل مضمون و براي تحليل داده‌هاي بخش كمّي از نرم‌افزار SPSS و آزمون‌ همبستگي v كرامر و خي دو استفاده شد.يافته‌ها: يافته‌هاي پژوهش در بخش كيفي نشان داد كه زمينه هاي احساس ناامني مي تواند شامل زمينه‌هاي جاني، اخلاقي و رواني، مالي و ناموسي باشد كه 54 درصد پاسخگويان در زمينۀ اخلاقي و رواني، 52 درصد در زمينۀ مالي، 43 درصد در زمينۀ ناموسي و 34 درصد در زمينۀ جاني احساس ناامني مي كنند.نتيجه‌گيري: برابر نتايج پژوهش، افراد در زمينۀ‌ اخلاقي و رواني، بيشترين احساس ناامني و در زمينۀ جاني كمترين احساس ناامني را دارند. افزايش محكوميت‌هاي سنگين، محروميت از امتيازات اجتماعي، جرائم نقدي و انجام عمليات رواني گسترده و هدفمند در رسانه‌ها و شبكه‌هاي اجتماعي از اقدامات انجام‌شده در راستاي بازدارندگي و كاهش جرائم و رويدادهاي خشن مي‌تواند در افزايش احساس امنيت در جامعه مؤثر باشد.