پيش‌بيني رفتارهاي بزهكارانه نوجوانان براساس سبك‌هاي تربيتي والدين با ميانجي گري باورهاي معنوي و عزت‌نفس

زمينه و هدف: در طول تاريخ زندگي بشر در ابعاد مختلف فردي و اجتماعي پديده بزهكاري زندگي افراد جامعه را تحت‌الشعاع قرار داده است. پليس مي‌تواند نقش بسزايي در پيشگيري از جرائم تمام آحاد جامعه ازجمله نوجوانان داشته باشد. پژوهش حاضر پيش‌بيني رفتارهاي بزهكارانه بر اساس سبك‌هاي تربيتي والدين با ميانجي گري باورهاي معنوي و عزت‌نفس با تأكيد بر رويكرد پيشگيري از جرم در جوانان بود. روش: ماهيت از نظر هدف پژوهش كاربردي و روش پژوهش توصيفي -همبستگي بود. جامعه آماري پژوهش حاضر متشكل از تمامي نوجوانان 15 تا 18 ساله شهر تهران در سال 1400 بود. حجم نمونه نهايي 224 نفر از طريق فرمول كوكران تعيين شد. براي جمع‌آوري داده‌ها از پرسشنامه‌هاي استاندارد رفتار بزهكارانه فضلي(1389)، سبك تربيتي والدين مكلون و مررل (1998)، باورهاي مذهبي آذربايجاني (1382) و عزت‌نفس كوپر اسميت (1967) استفاده شد. داده‌ها توسط آزمون ضريب همبستگي پيرسون و تحليل مسير تحليل شدند. يافته‌ها و نتايج: نشان داد سبك فرزند پروي ادراك‌شده مستبدانه، سبك فرزند پروي مقتدرانه و سبك فرزند پروي ادراك‌شده سهل‌گيرانه با ميانجي‌گري عزت‌نفس، رفتار بزهكارانه را پيش‌بيني مي‌كنند. همچنين سبك فرزند پروري ادراك‌شده مستبدانه، سبك فرزند پروي مقتدرانه و سبك فرزند پروي سهل‌گيرانه باميانجي گري باورهاي معنوي بر رفتار بزهكارانه تأثير ندارد. با توجه به سه متغير مورد سنجش، در كاهش رفتارهاي بزهكارانه ،پليس مي‌تواند در حوزه پيشگيري از جرم در چشم‌انداز و افق آينده گام‌هاي موثري در اين راستا بردارد .