پهنه‌بندي مناطق كشور بر اساس شاخص‌هاي اثرات تغيير اقليم

امروزه بزرگ‌ترين تهديد زيست‌محيطي كره زمين، گرمايش جهاني و تغيير اقليم است. پيامدهاي تغيير اقليم منجر به كمبود آب و مواد غذايي، بيماري، بيكاري و مهاجرت، فقر، بحران در خصوص منابع و بي‌ثباتي مي‌گردد. تحقيق حاضر ازنظر هدف، كاربردي و روش انجام آن توصيفي-تحليلي است. گردآوري داده‌ها و اطلاعات اسنادي و پيمايشي و با ابزار پرسش‌نامه صورت گرفته است. جامعه آماري به‌صورت هدفمند و شامل صاحب‌نظران و متخصصين در حوزه تغيير اقليم شاغل در سازمان‌هاي هواشناسي، محيط‌زيست و پدافند غيرعامل است. پرسش‌نامه بر اساس شاخص‌هاي اثرات تغيير اقليم و توسعه پايدار طراحي و پس از توزيع، تعداد 60 پرسشنامه جمع‌آوري‌گرديد. سپس به‌وسيله آزمون مقايسه‌اي فريدمن اولويت‌بندي پارامترهاي تأثيرگذار تغيير اقليم بر توسعه پايدار پرداخته كه به ترتيب عبارت‌اند از 1- آسيب‌پذيري معيشت، فقر و دولت ضعيف 2- كشاورزي پايدار و مقابله با بيابان‌زايي و خشك‌سالي 3-سلامت، بهداشت عمومي 4- حفظ تعادل اكوسيستم طبيعي 5- عدالت و امنيت اجتماعي و شهروندي بيشترين تأثير را در توسعه پايدار كشور خواهد داشت. سپس با استفاده از نرم‌افزار (GIS) پهنه‌بندي كشور بر اساس مؤلفه‌هاي ‌اثرات تغيير اقليم در مناطق كشور ترسيم شد. بر اساس يافته‌هاي تحقيق، با توجه به شاخص‌هاي اولويت‌بندي شده اثرات تغيير اقليم بر توسعه پايدار كشور در استان‌هاي سيستان و بلوچستان، بوشهر، قم، خراسان جنوبي و البرز بيشترين ‌اثرپذيري را خواهند داشت. بدين منظور دولت با يك برنامه‌ريزي مدون مي‌تواند در كاهش چالش‌هاي ناشي از اثرات تغيير اقليم در اين مناطق تأثيرگذار باشد. در پايان‌بر لزوم اجراي روش‌هاي مؤثر ازجمله آبخيزداري و استفاده از انرژي‌هاي پاك جهت كاهش انتشار گازهاي گلخانه‌اي براي سازگاري با اثرات تغيير اقليم تأكيد شده است.