كاربردهاي زبان‌شناسي پيكره‌اي در آموزش زبان فارسي به غيرفارسي‌زبانان

امروزه آموزش ‌زبانِ مبتني‌بر پيكره، موردِتوجه بسياري از پژوهشگران حوزۀ آموزش زبان است و استفاده از پيكره‌هاي زباني در اين حوزه به شيوه‌هاي مختلفي صورت مي‌گيرد. در اين مقاله برآن بوديم تا ضمن معرفي انواع پيكره‌هاي مفيد در امر آموزش زبان و اشاره به ويژگي‌هاي ساختاري آن‌ها، به كارآمدي پيكره‌ها و نقش آن‌ها در آموزش زبان بپردازيم. براساس اين، به‌طوركلي، دو نوع پيكره، يكي پيكرۀ آموزشي زبان و ديگري پيكرۀ زبان‌آموز را معرفي كرده‌، به نمونه‌هايي از اين پيكره‌ها در زبان فارسي اشاره كرده‌ايم. علاوه‌برآن، برخي داده‌هاي زباني برچسب‌خوردۀ زبان فارسي را فهرست كرديم و نشان داديم كه چگونه مي‌توان از آن‌ها در آموزش زبان فارسي بهره برد. مشخص است كه پرسش اصلي اين پژوهش بر نحوۀ اثرگذاري و كاربردهاي پيكره‌ها در آموزش زبان متمركز است و براي پاسخ به آن ناگزير بوده‌ايم با نگاه جامع توصيفي به پيشينۀ مطالعات نظري و عملي اين حوزه مراجعه كنيم. نتيجۀ بررسي‌هاي مروري و پژوهشي اين مطالعه نشان داد كه هريك از پيكره‌هاي مورداشاره باتوجه‌به زيرساخت محتوايي كه دارند به شكل خاصي مي‌توانند در آموزش زبان مفيد باشند و بررسي داده‌بنياد اين مقاله بر تأثير مثبت داده‌هاي زباني بر توليد محتواي آموزشي مناسب صحه مي‌گذارد.