بررسي رابطه مديريت استعداد هوشمند با جانشين‌پروري درآموزش عالي به منظور ارايه مدل

هدف از اين پژوهش بررسي رابطه مديريت استعداد هوشمند با جانشين پروري به منظـور اطمينـان از تـداوم رهبـري در منصب هاي كليدي، حفظ و توسعه سرمايه معنوي، سرمايه دانش براي آينده و تـشويق افـراد بـه توسـعه اسـت. روش تحقيق توصيفي با رويكرد پيمايشي است. اطلاعات مورد نياز براي تحليل از پرسشنامه محقق ساخته كه روايي آن از منابع موجود و نظرات صاحب نظران و پايايي آن با محاسبه ضريب آلفاي كرونباخ (0/882) تعيين گرديد. جامعه آماري اين پژوهش اعضاء هيأت علمي استاديار به بالا و كاركنان با مدرك فوق ليسانس به بالا در واحدهاي دانشگاه آزاد اسلامي استان خراسان رضوي كه در مجموع 1200 نفر هستند. روش نمونه‌گيري، تصادفي طبقه‌اي و تعداد 291 نفر به عنوان حجم نمونه آماري انتخاب گرديد و يافته هاي حاصل از تحليل عاملي اكتشافي، استراتژي، جذب، ارزيابي و كشف استعداد را به عنوان مولفه هاي اصلي مديريت استعداد و يادگيري سازماني، بسط و تسهيم و خلق دانش را به عنوان مولفه هاي اصلي مديريت دانش نشان داد و مولفه كاربرد با ضريب استاندارد (0/87) و مولفه حفظ استعداد با ضريب استاندارد (0/86) به ترتيب بيشترين تأثير را دارند. همچنين تحليل عاملي تأييدي رابطه مديريت استعداد هوشمند و جانشين پروري با ضريب استاندارد (0/93) را تأييد كرده وآماره آزمون، شدت (ضريب همبستگي) اين رابطه را 0/394 ارزيابي كرده است.