مقايسه اثربخشي درمان مبتني بر پذيرش و تعهد و مصاحبه انگيزشي بر پيروي از درمان در زنان مبتلا به سرطان پستان

زمينه: پيروي از درمان، يك مشكل بهداشتي عمومي و ويژه در درمان بيماري هاي مزمن است. بر اساس پيشينه درمان مبتني بر پذيرش و تعهد از جنبه هيجاني و مصاحبه انگيزشي از جنبه شناختي بر پيروي از درمان مؤثر است، اما در زمينه كاربرد اين درمان ها و مقايسه آن ها در پيروي از درمان در جامعه مورد تحقيق شكاف پژوهشي وجود دارد. هدف: پژوهش حاضر با هدف مقايسه اثربخشي درمان مبتني بر پذيرش و تعهد و مصاحبه انگيزشي بر پيروي از درمان در زنان مبتلا به سرطان پستان انجام شد. روش: روش تحقيق شبه آزمايشي از نوع پيش آزمون – پس آزمون با گروه كنترل همراه با پيگيري بود، جامعه آماري اين پژوهش شامل تمامي زنان 30 – 50 ساله مبتلا به سرطان پستان بودند كه جهت درمان به بيمارستان فيروزگر در شهر تهران در سال 1401 مراجعه كردند كه جراحي ماسكتومي دريافت كردند. نمونه پژوهش از نوع در دسترس و شامل 45 نفر (براي هر گروه 15 نفر؛ يعني 15 نفر در گروه آزمايشي اول، يعني 15 نفر در گروه آزمايشي دوم و 15 نفر نيز در گروه كنترل) بود. ابزار پژوهش شامل؛ پرسشنامه پيروي از درمان مدانلو (2013)، خلاصه جلسات مصاحبه انگيزشي ميلر و رولينك (2012) و خلاصه جلسات درمان مبتني بر پذيرش و تعهد (هيز و همكاران، 2019) بود. هر دو درمان به مدت 60 دقيقه در هر جلسه ارايه شد و داده ها با استفاده از آزمون آماري تحليل واريانس آميخته و برنامه SPSS-26 تجزيه و تحليل شد. يافته ها: نتايج نشان داد كه درمان مبتني بر تعهد و پذيرش و مصاحبه انگيزشي بر نمرات پيروي درماني در پس آزمون اثر معني دار داشت. پيگيري سه ماهه هم پايداري اين اثر را نشان داد. مداخله آزمايشي منجر به تغيير در گروه آزمايش شده است و ميزان پيروي درماني اقزايش يافته است (0.01 p). همچنين ميانگين پيروي از درمان در گروه درمان مبتني بر تعهد و پذيرش از گروه مصاحبه انگيزشي بيشتر بود. نتيجه‌گيري: با دو روش درمان مبتني بر تعهد و پذيرش و مصاحبه انگيزشي، مي توان پيروي درماني را در زنان مبتلا به سرطان پستان بهبود داد و با افزايش پيروي از درمان، بهبودي اين زنان تسريع شد.