تاثير فقر بر توسعه مالي در منتخبي از كشورهاي در حال توسعه

نرخ بالاي فقر توانايي افراد را دربرآوردن نيازهاي روزانه‌شان محدود مي‌كند، ازاين‌روي توجه سياستگذاران و دولت‌ها را به خود جلب كرده ‌است. در مطالعه حاضر برخلاف مطالعات پيشين، به بررسي اثر فقر بر توسعه مالي پرداخته شده ‌است. علاوه‌براين پژوهش حاضر بدنبال پاسخ به اين سوال است كه آيا تاثير فقر بر توسعه مالي به سطح بازبودن تجارت كشورها بستگي دارد يا خير. براي نيل به اهداف مذكور، از مدل پانل آستانه‌اي براي 25 كشور در حال توسعه طي دوره زماني 2020-2002 و همچنين به منظور اجتناب از مشكل درونزايي از روش 2SLS و بكارگيري متغيرهاي ابزاري استفاده شده است. نتايج حاكي از آن است كه تا وقتي درجه بازبودن تجاري از 65 درصد كمتر باشد، افزايش فقر موجب كاهش شديدتر توسعه مالي در اقتصاد مي‌شود و زماني كه درجه بازبودن بيشتر از 65 درصد باشد، افزايش فقر موجب كاهش كمتري در توسعه مالي مي‌شود. زيرا در شرايط باز بودن تنگناهاي ناشي از فقر مي‌تواند با افزايش درجه باز بودن و فرصت‌هاي مالي يك اقتصاد باز جبران شود. به عبارت ديگر افزايش درجه بازبودن اقتصاد موجب كاهش اثرات محدودكننده فقر بر توسعه مالي مي‌شود. همچنين نتايج برآورد مدل نشان مي‌دهد كه لگاريتم درآمد سرانه، پس‌انداز و تراكم جمعيت تاثير مثبت و معني‌داري بر توسعه مالي دارند.