كاربرد واقعيت مجازي براي درمان اختلالات اضطرابي و افسردگي

واقعيت مجازي (VR) به طور فزاينده‌اي به عنوان يك ابزار درماني در روانشناسي يا مراقبت‌هاي بهداشتي مورد استفاده قرار مي‌گيرد. در سال‌هاي اخير، مداخلات واقعيت مجازي در اختلالاتي مانند افسردگي، اضطراب و فوبيا نيز به طور گسترده‌اي مورد توجه قرار گرفته است. با اين حال، هنوز يك نظر و بررسي جامع براي شناسايي مسيرهاي آينده در جهت پيشبرد در اين زمينه وجود ندارد. در اين ميان همراه با پيشرفت تكنولوژي شبكه از محيط هاي مجازي سه بعدي به عنوان متاورس معادل ديجيتالي جهان فيزيكي ياد مي‌شود و قلمرو جديدي از واقعيت رواني و تعامل ارائه خواهد داد. اين پژوهش به توصيف كاربرد VR در اختلالات روانپزشكي با انجام يك مرور سيستماتيك، توصيف محدوديت‌هاي تحقيقات موجود، پيشنهاد راه‌هايي براي تحقيقات آينده براي رسيدگي به شكاف‌هاي موجود در ادبيات فعلي و ارائه توصيه‌هاي عملي براي ادغام VR با درمان‌هاي ديگر اختلالات روانپزشكي و در نهايت معرفي دنياي متاورس به عنوان پديده‌اي نوظهور در درمان اختلالات رواني مي‌پردازد. پايگاه‌هاي اطلاعاتي PubMed و google scholar، Science Direct براي دسترسي به مطالعات محيط مجازي سه بعدي يا متاورس و استفاده از واقعيت مجازي در اختلالات روانپزشكي (مانند اختلال استرس پس از سانحه، فوبيا، اختلالات اضطراب و افسردگي) جستجو شدند. اين مطالعه شواهدي را ارائه مي‌كند كه از تأثير مثبت درمان واقعيت مجازي و دنياي سه بعدي متاورس در اختلالات روانپزشكي حمايت مي‌كند.