موانع و عوامل ارتباط جوانان غيرمسجدي با مسجد

اين پژوهش درصدد شناسايي موانع ارتباط جوانان غيرمسجدي با مسجد است لذا عمده ترين موانع سلبي و ايجابي اثرگذار بر ارتباط جوانان شهر تهران با مسجد، بررسي شده است. درواقع هدف اين بود كه وراي جوانان مسجدي كه ارتباطي وثيق و نزديك با مسجد دارند، جوانان غيرمسجدي را دريابيم تابا حذف و اصلاح موانع و تقويت و ارتقاء عوامل ايجابي، زمينه برقراري و افزايش ارتباط جوانان غيرمسجدي با مسجد فراهم آيد.اين مطالعه از نظر هدف، كاربردي و از نظر شيوه اجرا كمي بود. جامعه پژوهش، جوانان 15 الي 29 سال شهر تهران بودند كه از طرح نمونه برداري احتمالي و گونه خوشه بندي استفاده گرديد. ابزار پژوهش پرسشنامه بود كه مجموعاً 31 سؤال داشت. روايي پرسشنامه با استفاده از «آزمون مقدماتي» در دو مرحله «پيش آزمون غيررسمي» و «پيش آزمون رسمي» تاييد شد و براي محاسبه ميزان پايايي ابزار اندازه‌گيري از روش آلفاي كرونباخ استفاده شد. يافته هاي تحقيق، حاكي از وجود چهارده مانع (با اولويت بندي جدول فريد من) و سه عامل ايجابي است كه در خصوص ارتباط جوانان با مسجد (از منظر جوانان غير مسجدي) اثرگذار هستند. حسب رتبه بندي جدول فريدمن عوامل «رفتار خشك و يا غيرصميمانه ي امام جماعت و نمازگزاران با جوانان»، «وجود امامان جماعت غيرجذاب براي جوانان (به لحاظ اخلاقي و رفتاري)» و «وجود آسيب ها و ناهنجاري هاي اخلاقي در بين جوانان»، به ترتيب، مهمترين موانع ارتباط جوانان غيرمسجدي با مسجد از منظر پاسخگويان مي باشد.يافته هاي اين تحقيق با يافته‌هاي تحقيقات پيشين مطابقت دارد و تاثير تناسب نداشتن كاركردهاى مسجد با نيازهاى فعلى مردم به عنوان علل خلوت بودن مساجد و نيز تاثير برنامه هاي فعاليتي، تكريم نوجوانان و جوانان، مسؤوليت سپارى و تشويق، در افزايش ارتباط جوانان با مسجد را تاييد مي‌كند.