گردشگري گرم و سرد؛ گردشگري در قامت رسانه

گردشگري يك نظام ارتباطي است كه بر خلاف ساير سيستم‏هاي ارتباطي، نه تنها پيام، بلكه تمام نظام ارتباطي با همۀ ويژگي‏هاي انساني و فرهنگي آن جابه‌جا مي‏شود و مجادله، اهميت بيشتر پيام يا ابزار كه يكي از مجادلات بنيادي دانش ارتباطات است، در گردشگري بي‏معنا مي‏‏شود. در اين نظام، انسان مركز ارتباط است و ارتباط از نوع چهره به چهره و داراي بازخورد همزمان مي‏باشد. مطالعات تطبيقي انجام‌شده ميان مفهوم رسانه و مفهوم گردشگري، اين موضوع را تشريح مي‏كند. اينك بايد ديد نظريۀ مك‏لوهان در خصوص تقسيم حرارتي رسانه‏ها به دو طيف گرم و سرد مي‏تواند در گسترۀ مطالعات گردشگري نيز قابل طرح باشد. هدف از اين پژوهش، توسعۀ مفهوم گردشگري گرم و سرد، گردشگر و مقصدهاي گرم و سرد است؛ با اين هدف كه توسعه در حوزۀ زبان و مفاهيم مي‏تواند سبب توسعه در دنياي واقعي و تجارب زيستۀ افراد و جوامع گردد. در اين راستا و با توجه به نگاه فلسفي مك‏لوهان به رسانه و دسته‏بندي آن به دو گروه سرد و گرم، اين سؤال مطرح مي‌شود كه آيا اين مفهوم‏ قابل تسري به حوزۀ گردشگري است؟ مقصدهاي سرد و گرم چه ويژگي‏هايي دارند؟ و رفتارهاي گرم و سرد در گردشگران به چه معناست؟گردشگري گرم، سفري هدفمند در نظامي هماهنگ و ارزش ‏افزاست، بدون اطلاعات پرحجم، بازديدهاي زياد و آمدوشدهاي خسته‏كننده. در سوي ديگر طيف گردشگري سرد با انبوهي از اطلاعات و بازديدهاي پُرهزينه و كم‌بازده قرار دارد كه گردشگر را فرسوده و افسرده مي‏كند. علي‌رغم وجود نقدهايي بر اين مفهوم‏پردازي، كه مواردي از آن در مقاله بيان شده، اين تعميم مي‏تواند در مديريت گردشگري فردي و اجتماعي مؤثر باشد.