بررسي كيفيت منابع آب زيرزميني دشت عباس استان خوزستان

آبخوان دشت عباس یكی از منابع آب زیرزمینی حائز اهمیت در شمال غرب استان خوزستان است كه سالیانه بیش از بیست میلیون مترمكعب آب از آن برداشت می¬شود. علیرغم پتانسیل آبخوان از نظرآبدهی، كیفیت آب زیرزمینی در بخش وسیعی از دشت نا مطلوب است و آنیون و كاتیون غالب به ترتیب سولفات، سدیم و كلسیم می باشد. نمونه‌های آب زیرزمینی دشت عباس نشان دهنده تكامل ژئوشیمیایی است و رخساره هیدروشیمیایی سولفاته- كلسیك – منیزیك، كلروره سدیك – كلسیك و كلروره- سدیك می‌باشد. علیرغم آنكه در مسیر تكاملی نسبت غلظت یون كلراید افزایش می‌یابد، ولی نسبت غلظت سولفات تقریباً حالت كاهشی دارد. كاهش نسبت غلظت سولفات به معنای كاهش غلظت مطلق سولفات در مسیر تكاملی نمی‌باشد، بلكه این امر نشانگر آن است كه نرخ افزایش غلظت یون كلراید بیش از نرخ افزایش یون سولفات می‌باشد. در توصیف آماری داده های هیدروشیمیایی، نسبت یون های بی كربنات به سولفات، سدیم به كلراید مورد بررسی قرار گرفته است. با بررسی نمایه‌ اشباع ژیپس نمونه‌های آب زیرزمینی دشت عباس مشخص ‌گردید كه در مسیر تكامل هیدروژئوشیمیایی آبخوان، آب زیرزمینی نسبت به ژیپس به حالت اشباع رسیده است. هدف از این بررسی ارزیابی وضعیت كیفی آب زیرزمینی و توصیف فرآیند های شیمیایی كنترل كننده در منطقه مورد مطالعه می باشد.