ارزيابي توان توليد هورمون هاي اكسيني (IAA) و آنزيم ACC- دآميناز توسط سويه هاي ريزوبيومي خاكهاي ايران و اثرات كاربرد سويه هاي برتر بر شاخص هاي رشد گياه

در اين تحقيق ابتدا كشت خالص 314 جدايه متعلق به جنس هاي مختلف ريزوبيومي با انجام آزمونهاي ميكروسكوپي و بيوشيميايي لازم بر روي هريك از آنها تهيه گرديد. براي انجام هر آزمون از مايه تلقيح تازه هر سويه با جمعيت تنظيم شده، در حد 5´108 cfu.ml-1 استفاده شد. توان هر سويه براي توليد هورمون اكسين (IAA و تركيبات مشابه) با استفاده از روش پيشنهادي بريك (1991) و توان توليد آنزيم ACC- دآميناز توسط برخي از سويه هاي IAA+++ به روش پنروز و گليك (2001) مورد سنجش قرار گرفت. در مرحله دوم، تاثير كاربرد مايه تلقيح سويه هاي برتر IAA+++ و -ACC+++ دآميناز بر شاخص هاي رشد و عملكرد گياهان يونجه، گندم و ذرت بررسي گرديد. نتايج حاصل نشان داد كه باكتريهاي ريزوبيومي بومي خاكهاي ايران توان توليد اكسين هاي ايندولي را دارند. طبق تجزيه واريانس داده ها تفاوت معني داري (P<0.001) در بين گروههاي ريزوبيومي از نظر توان توليد IAA وجود داشت. توانمندترين گروههاي ريزوبيومي Rlp، Rlv و Sm بودند، از طرف ديگر گروههاي ريزوبيومي Rlt و Bj توان توليد IAA را نشان ندادند. نتايج حاصل از كاربرد مايه تلقيح حاوي سويه هاي برتر IAA+++ و –ACC+++ دآميناز در گياه يونجه نشان داد كه تيمار مذكور موجب افزايش معني دار عملكرد بيولوژيك و نيز مقدار كل جذب نيتروژن در گياه شده است در صورتيكه كاربرد مايه تلقيح حاوي سويه هاي IAA+++ ريزوبيومي –ACC---) دآميناز) در گياهان گندم و ذرت ، نه تنها در هيچيك از شاخص هاي رشد افزايش معني داري نسبت به تيمار شاهد منفي درپي نداشت بلكه موجب كاهش معني دار (P<0.001) عملكرد بيولوژيك ، وزن خشك سنبله ها (گندم) و طول گياه ذرت شده است.