ارزيابي كمبود پارك در مناطق شهري تبريز

ارزيابي كمبود پارك در مناطق شهري تبريز

فضاهاي سبز شهري يكي از كاربري‌هاي موثر در كيفيت فضايي مناطق شهري است كه با گسترش و متراكم شدن بيش از پيش شهرها بر اهميت آنها افزوده مي‌شود. پارك‌هاي شهري به لحاظ كاركردهاي زيست‌محيطي، اجتماعي و اقتصادي موجب ارتقاي كيفيت محيط شهري و بهبود سطح رفاه عمومي مي‌شوند. در نتيجه، نحوه پراكنش آنها در عرصه‌هاي شهري هم از بُعد شهرسازي و هم به لحاظ عدالت اجتماعي حايز اهميت است. در اين خصوص راهبردهاي گوناگوني براي توزيع مطلوب فضاهاي مذكور ابداع شده است كه عمدتاً بر استفاده متمركز يا پراكنده يا تركيبي از آنها تاكيد دارند. اين مقاله با بهره‌گيري از داده‌هاي آماري، نقشه‌هاي شهري و ديدگاه‌هاي عمده در زمينه برنامه‌ريزي فضاي سبز شهري به تحليل و ارزيابي چگونگي پراكنش فضايي پارك‌هاي شهري و كمبود­هاي مربوط به آن در شهر تبريز مي‌پردازد. براساس يافته‌هاي تحقيق، هرچند رابطه سلسله‌مراتبي نسبتاً خوبي بين سطوح گوناگون پارك‌هاي شهري تبريز وجود دارد، پارك‌هاي مذكور به صورت متعادل و متناسب با پراكندگي جمعيت توزيع نشده و رابطه منطقي بين مكان استقرار آنها و تقسيمات كالبدي شهر وجود ندارد. همچنين پارك‌هاي منطقه‌اي و شهري به نحو مناسبي براي نيل به عملكرد مطلوب تجهيز نشده‌اند و كارآيي لازم را ندارند.