تاملي در تبعات رشد كمّي دوره كارشناسي معماري در دانشگاه‌هاي كشور

تاملي در تبعات رشد كمّي دوره كارشناسي معماري در دانشگاه‌هاي كشور

در سال 1378 دوره كارشناسي ارشد پيوسته معماري به كارشناسي پيوسته معماري تغيير يافت. اين امر روند راه‌اندازي رشته معماري را در دانشگاه‌هاي شهرستان‌ها، كه از سال 1368 آغاز شده بود، تسهيل و تسريع كرد، به نحوي كه در سال 1386 جمعاً تعداد 3209 دانشجو در دانشگاه‌هاي سراسري، دانشگاه‌هاي غيرانتفاعي، دانشگاه آزاد ودانشگاه پيام نور در مقطع كارشناسي پذيرفته شدند. رشد كمّي و بسيار سريع دانشجويان معماري در دوره كارشناسي اين سوال را مطرح مي‌كند كه آيا اين رشد متضّمن حد اقل كيفيت آموزشي نيز هست يا خير؟ مقاله حاضر ضمن ارايه جمع‌بندي نظر تعدادي از صاحب‌نظران و مدرسان رشته معماري درباره محصول دوره كارشناسي معماري، به بررسي وضعيت دو مولفه تاثيرگذار بر كيفيت آموزشي اين رشته يعني طول دوره آموزش و توانايي كادر آموزشي دانشگاه‌ها مي‌پردازد، و در انتها به نكاتي در جهت بهبود شرايط آن اشاره دارد.