پژوهشي در زمينه اساطير مشترك ايران و هند

همواره در ذهنم اين كلمات خطور مي كند كه چرا نگاه و ديدگاه ما كمتر بسوي شرق است و بيشتر به غرب و غربيان مي انديشيم؟ درحالي كه اصل و ريشه و بنياد كهن ما نشات گرفته از شرق و سرزمين هاي خاوري پيرامون ايرانشهر است.هنديان از هزاران سال پيش به علت هم نژادي و بسياري از آداب و رسوم و سنت هاي مشترك بيشتر با ما انس و الفت دارند تا مناطق غربي سرزمين ما.هنوز در كتابخانه ها و مراكز فرهنگي شبه قاره هند، هزاران جلد نسخ خطي بزبان فارسي موجود است كه بسياري از آنها را نتوانسته ايم ويا نخواسته ايم مورد بررسي و مطالعه قراردهيم.درحقيقت آنقدر قندپارسي به بنگاله رفته است كه مايه تحسين و اعجاب همگان است. گفتني است كه در مورد مناسبات تاريخي و فرهنگي دو ملت كهنسال ايران و هند پژوهش هاي ارزشمندي تاكنون از سوي انديشمندان دو كشور ارائه شده است. نگارنده تا حد امكان به برخي از آنها با دقت نگريسته و در واقع خوشه چيني كرده است.: