الگوي ترسيم ساعت در كودكان با و بدون اختلال نارسايي توجه/ بيش فعالي

الگوي ترسيم ساعت در كودكان با و بدون اختلال نارسايي توجه/ بيش فعالي

هدف: پژوهش حاضر، با هدف تعيين الگوي ترسيم ساعت در كودكان با و بدون اختلال نارسايي توجه/ بيش‌فعالي (ADHD) و ارزيابي كاربرد ترسيم ساعت به مثابه ابزاري عصب ـ روان‌شناختي در جمعيت كودكان ايراني انجام شده است. روش: پژوهش حاضر، از نوع پس¬رويدادي با گروه همتاست كه در آن 161 كودك با اختلال نارسايي توجه / بيش‌فعالي به-صورت تصادفي چندمرحله‌اي و 161 كودك عادي 6 تا 12 سال كه از نظر سن، جنسيت، دست‌برتري، پاية تحصيلي و هوشبهر با آنها همتا بودند، نيز به¬صورت تصادفي از مناطق 19 گانه شهر تهران انتخاب شدند. ازاين¬رو حجم كل نمونه مورد بررسي 322 نفر بود. مفهوم‌سازي زمان و ترسيم ساعت، به‌طور جداگانه و با استفاده از سامانة نمره‌‌گذاري كوهن و همكاران (2000) كه بر روي كودكان مدرسه¬رو هنجار شده بود، مورد ارزيابي قرار گرفت. يافته‌ها: نتايج نشان داد كه عملكرد كودكان با اختلال نارسايي توجه/ بيش‌فعالي، بدون توجه به زيرنوعهاي مختلف، به¬طور معناداري، از كودكان عادي، ضعيف‌تر است. كودكان با اختلال نارسايي توجه /بيش‌فعالي از زير نوع مركب، عملكردي ضعيف‌تر از دو زيرنوع ديگر داشتند. تحليل كيفي عملكرد، خطاهايي را آشكار ساخت كه ناشي از برنامه‌ريزي ضعيف در انجام تكليفهاي نيازمند هماهنگي است، و همواره با بدكاركردي اجرايي در كودكان با اختلال نارسايي توجه/ بيش‌فعالي به چشم مي‌خورد. نتيجه‌گيري: با توجه به تحليلهاي كمي و كيفي و تفاوتهاي بين الگوي ترسيم ساعت در كودكان با و بدون اختلال نارسايي توجه/بيش‌فعالي، آزمون ترسيم ساعت ابزار غربالگري مناسب و بخش‌سودمندي از ارزيابي جامع عصب ـ روان‌شناختي در كودكان با ADHD است.