چشم انداز 20 ساله و سياست خارجي جمهوري اسلامي ايران؛ آينده پژوهي مناسبات ايران و آمريكا با بهره‌گيري از رياضيات توزيع جايگشتي

چشم انداز 20 ساله و سياست خارجي جمهوري اسلامي ايران؛ آينده پژوهي مناسبات ايران و آمريكا با بهره‌گيري از رياضيات توزيع جايگشتي

با عنايت به جايگاه «آرزوي آرماني» رييس دولت دهم براي قدرت پنجم اقتصادي شدن در جهان و «هدف‌گذاري» سند چشم انداز در دستيابي به جايگاه اول منطقه اي در سال 1404خورشيدي، نويسندگان اين مقاله نيل به هر يك از دو جايگاه فوق را نيازمند توجه به «شرط لازم و اصيل» مقدورات ملي و نيز «شرط ضروري و كافي محذورات بين‌المللي» مي‌دانند. به اقتضاي تحولات بن فكنانه‌اي كه مفهوم «سياست دنيا» را بيش از «نظام بين‌الملل» تفسير كننده وقايع سياسي كرده است، توجه به اين دو شرط نسبت به گذشته افزونتر شده است. با وجود اين، به اقتضاي رعايت اختصار، به ناچار مباحث اين مقاله به بخشي از محذورات بين‌المللي ناشي از چگونگي رابطه ايران (با منزلت مضاعف استراتژيك) با آمريكا(با منزلت پيشتاز در نظام سلسله مراتبي هژمونيك) محدود شده است. در اين راستا، نويسندگان مطالعات و تامل نظري خود را در دو مورد زير پي گرفته‌اند: تحليلي علمي از لزوم عنايت به محذورات بين‌المللي براي رسيدن به جايگاه اول منطقه‌اي، و ارايه سناريوهاي «امكاني» در تبديل «رابطه تقابلي» به «رابطه تعاملي» (و نه دنباله روي) بين ايران و آمريكا. به اقتضاي پاسخگويي به سوال‌هاي مطروحه در مورد چگونگي روش بحث، از منظري گفتماني، از ابزار رياضي توزيع جايگشتي براي تحليل چرايي بهره گرفته شده است. دست آخر اينكه، سناريوهاي متناظر با چگونگي فرا رفتن از «گفتمان ديالكتيكي تقابلي» به «گفتمان تناظري تعاملي» ترسيم شده است.