سياست اجتماعي در عصر نخست غزنوي

حكومت و سياست در ايران عصر غزنوي همچون دوره¬هاي قبلي تاريخ ايران با خودكامگي پيوند خورده است. در ديدگاه سلاطين غزنوي حكومت حق الهي آنان بود¬. به همين دليل در مقابل مردم كه آنان را رعاياي خود مي¬پنداشتند، پاسخگو نبودند. آنان در واقع مردم را در حكم مايملك و دارايي خود به شمار مي¬آوردند و بر اين مبنا سياست اجتماعي خود را تنظيم مي¬كردند. بر اين اساس سلاطين غزنوي براي مردم حرمت و حقوقي قائل نبودند و مردم را ابزاري جهت پيشبرد اهداف حكومتي خود مي¬دانستند. اينان هرگونه واكنش و اعتراضي را از جانب مردم بر نمي¬تابيدند و وظيفه مردم به عنوان رعاياي حكومت، اطاعت¬، توليد و پرداخت ماليات به حكومت بوده است. با در پيش گرفتن اين سياست حكومتي و اجتماعي بود كه شايد غزنويان آغازگران و پديد¬آورندگان روش¬هاي استبدادي و خودكامگي در ايران بعد از اسلام به شمار مي¬روند