بررسي تاثير ساختار شبكه و سرمايه اجتماعي بين سازماني درعملكرد خط‏مشي‏گذاري سازمان‏ها(مطالعه در سازمان پليس)

كارايي و اثربخشي بالاي شيوه خط‏مشي‏گذاري شبكه‏اي در حصول سازمان به اهداف خود از جمله دلايل اساسي عدول سازمان‏ها از روش‏هاي سنتي سياست‏گذاري و تصميم‏گيري (سلسله مراتبي و....) و گرايش به خط‏مشي‏گذاري شبكه‏اي مي‏باشد، بر همين اساس، تمايل به مطالعه و استفاده از مدل‏هاي شبكه‏اي در سياست‏گذاري مشترك بين سازمان‏هاي اجتماعي اوج گرفته و به امري ضروري و حياتي مبدل شده است. هدف پژوهش از انجام، بررسي ميزان پاسخگويي ساختار خط‏مشي‏گذاري فعلي (سلسله مراتبي) پليس‏هاي ماموريتي ناجا (آگاهي، پيشگيري، موادمخدر و راهور) در رابطه با اهداف سازمان و همچنين تعيين ميزان تاثيرسرمايه اجتماعي درگرايش به استفاده از الگوهاي شبكه‏اي در سياست‏گذاري و تصميم‏گيري‏هاي سازماني مي‏باشد. روش تحقيق از نظر هدف كاربردي و به لحاظ روشي توصيفي و همبستگي است. ابزار پرسشنامه از روايي قابل قبول و پايايي (78/0)برخوردار مي‏باشد كه در نمونه 240 نفري خبرگان انجام شده است. فرضيه‏هاي تحقيق ازطريق آماره‏هاي كاي اسكوير و ضريب كندال مورد آزمون قرار گرفته است. ،نتايج حاصله بيانگر تاثيرمتغيرهاي مستقل بر وابسته مي‏باشد. بنابراين ضروري است كه سازمان پليس در سياست‏گذاري‏هاي خود به نقش يا اهميت اين عوامل توجه نموده تا بهبود روزافزون در عملكرد سياست‏گذاري‏هاي خود را با تغيير مناسب در آن تجربه نمايد.