تاثير آيين‏هاي ايراني بر مراسم تدفين مردگان درنزد تركان باستان

تاثير آيين‏هاي ايراني بر مراسم تدفين مردگان درنزد تركان باستان

آيين‏هاي خاك‏سپاري و نحوه رفتار با كالبد درگذشتگان و نيز مراسم سوگواري و اهداي قرباني‏ها، از مهم‏ترين وجوه حيات ديني است. تركان از ديرباز با اقوام ايراني، به ويژه ايرانيان شرقي، شامل اقوام كوچنده سكايي و نيز مردم يكجانشين سغدي و خوارزمي، در ارتباط بودند. اين نوشتار بر آن‏است كه نفوذ و تاثيرات باورهاي ايراني را در امر تدفين نزد تركان باستان باز كاود. در اين تحقيق كوشش شده است از نتايج حفاري هاي باستان‏شناختي، گزارش مورخان و نويسندگان عصر باستان و نيز پژوهش‏هاي دانشمندان ايران‏شناس و ترك‏شناس معاصر بهره گرفته شود. نگارنده برآن‏است كه نحوه رفتار تركان باستان با مردگان خويش، از آن جمله رها كردن اجساد در طبيعت، مراسم قرباني اسب و انسان، و دفن آن‏ها هم‏راه مردگان، با موقعيت اجتماعي ممتاز و نيز شكل و سازه مقبره و همين‏طور واژه «گور»، نشان از نفوذ عناصر ايراني دارد.

The Interment of corpses and how to treat with them, also mourning rites and offering sacrifices to the dead, are the most important aspects of religious life. The Turks from ancient times had wide relationship with Iranian ethnicities such as eastern Iranians like nomad Scythes and sedentary Sogdians and Khoarazmids. This article deals with the effects and influences of Iranian faiths upon the Interment of corpses among the antiquarian Turks; meanwhile it tries to use the fruits of archeological excavations, reports of historians and writers in antiquity, as well as the results of researches of the contemporary Iranologs and Turcologs. The writer does believe that the way the ancient Turks dealt with their dead relatives such as leaving them in the nature, human or horse scarifying and burying sacrifices with the dead according to their nobility and social ranking, also the shape and material of the tomb, as well as the Persian word of Gour or tomb in Turkish vocabulary, all shows the influence of Iranian elements in the Turkish culture.