بررسي شكايات عليه پزشكان در سازمان نظام پزشكي كرمانشاه (84-1380)

A survey of complaints against physicians reviewed at Kermanshah Medical Council 2001-2005

زمينه: شكايات پزشكي ضمن اتلاف انرژي، وقت و هزينه، منشا استرس قابل‌توجهي براي پزشكان مي‌باشد. بررسي‌ها نشان مي‌دهد كه تاكنون مطالعه‌اي روي وضعيت شكايات پزشكي در استان كرمانشاه انجام نشده است. هدف مطالعه حاضر تعيين وضعيت شكايت پزشكي عليه پزشكان در سازمان نظام پزشكي كرمانشاه طي سال 84-1380 بود. روش‌ها: در اين مطالعه توصيفي از نمونه‌گيري در دسترس استفاده شد و جامعه آماري آن پرونده‌هاي شكايات موجود در سازمان نظام پزشكي كرمانشاه از سال 84-1380 بود. اطلاعات مندرج در پرونده‌ها با استفاده از چك‌ليست‌هايي منطبق بر اهداف تحقيق و مورد تاييد سازمان نظام‌پزشكي استخراج گرديد. اطلاعات اصلي شامل نحوه درمان، علت شكايت، فاصله اقدام درماني تا شكايت و نتيجه قضاوت بود. از 544 پرونده ارجاعي به سازمان و مختومه‌شده طي سال‌هاي 84-1380، فقط462 پرونده، مطابق با اهداف پژوهش، داراي شرايط ورود به مطالعه بودند. داده‌ها با استفاده از آمار توصيفي تحليل گرديد. يافته‌ها: نتايج اين بررسي نشان‌داد كه از 462 مورد، بيشترين‌مورد (2/28%) مربوط به سال 1384 وكم‌ترين‌مورد (4/11%) مربوط به سال 1380مي‌باشد. 8/95 درصد موارد عليه پزشكان بود كه به‌ترتيب مربوط به گروه زنان و زايمان (19%)، ارتوپدي (7/14%)، دندانپزشكي (1/13%) و جراحي‌عمومي (1/11%) بود. در 2/65 درصد، مداخله به شكل جراحي بود. علل شايع شكايت شامل عارضه درمان (9/36%)، فوت (24%)، درمان ‌نادرست (8/13%) و نقص‌ عضو (3/12%) مي‌باشد. نتيجه‌گيري: تعداد شكايات طي سال‌هاي مطالعه روند فزاينده‌اي داشته و نمي‌توان منكر قصور پزشكي به‌عنوان حداقل يك علت براي اين افزايش بود. از طرف ديگر در بسياري از موارد، شكايات فاقد دليل و برهان بوده‌اند، اين حقيقت حاكي از ناآشنايي مردم در مورد عوارض بيماري‌ها و درمان آن‌ها از يك سو و نقص پرونده‌هاي پزشكي بيماران از سوي ديگر مي‌باشد.