موقعيت ژئواكونوميك ايران و ملاحظاتي پيرامون صادرات گاز

از ديدگاه نظريه پردازان روابط بين الملل و از جمله «كاركردگرايان» و «منطقه گرايان» ، ايجاد و توسعه همكاريها و برقراري روابط اقتصادي، تجاري و حمل و نقل، از روشهاي مناسب براي ايجاد «همگرايي» در مناسبات بينالمللي و تعميق دوستي و ايجاد «صلح و ثبات»، به ويژه در ميان كشورهاي يك منطقه است. با توجه به اين مطلب، نويسنده اين مقاله بر اين باور است كه شكل گيري ايده احداث «خط لوله صلح»4 (ايران- پاكستان- هند) با موقعيت ژئواكونوميك ايران، همخواني داشته و تحقق اين ايده را بايد اقدامي استراتژيك و گامي مثبت در راه تامين منافع ملي و امنيت ملي هر سه كشور ارزيابي كرد. در اين ارتباط، اين مقاله به بررسي روش ها و مسايل گوناگون مربوط به صادرات گاز ايران و از جمله: خط لوله صلح و گاز فشرده مايع پرداخته و فرصت ها وچالش هاي پيش روي ايران را در اين زمينه مورد بررسي قرار داده است و ملاحظات مربوط به امنيت انرژي را در اين خصوص يادآور مي شود.