نظام اخلاقي از منظر قرآن كريم

نظام هاي اخلاقي غالباً براي تامين سعادت انسان و لذت بخشي به زندگي او تعريف مي شوند؛ گرچه برخي با به چالش كشيدن غايت انگاري، وظيفه گرايي را شعار خود مي دانند و به نتيجه نظام اخلاقي خود نمي انديشند. اين پژوهش، نظام اخلاقي قرآن كريم را از حيث غايت مداري يا وظيفه گرايي، اتكاي بر عقل و اطلاق يا وابستگي به جعلِ ناشي از اراده الاهي بررسي مي كند و اين نظام را بر مشخصات مؤلفه هاي نظام اخلاقي برتر تطبيق مي دهد. نسبت گزاره هاي اخلاقي را با عقل، فطرت، وحي، جهان بيني و عقائد انسان ها مشخص مي كند و ديدگاه اسلام را در مورد مسئله مهم نسبيت در اخلاق روشن مي سازد و در پايان نمونه اي از نظام اخلاقي مورد نظر قرآن كريم را با توجه به آيات ارائه مي دهد.