جاهليت و مدنيت در نهج البلاغه

جاهليت و مدنيت از مباحث جدي و گسترده در سراسر نهج البلاغه است؛ زيرا زدودن جاهليت و نمودهاي آن از مناسبات انساني و تحقق مدنيت و شاخص هايش در زندگي از راهبردهاي امام علي×، به تبع پيامبر اكرم| است. مقاله حاضر به روش «توصيفِ تقابل شاخص ها» و براساس «حديث جنود عقل و جهل» كه الگويي گويا در تصوير جاهليت و مدنيت است، در مقام بررسي و تحليل شاخص هاي جاهليت و مدنيت در نهج البلاغه، به پنج شاخص اصلي «بي ارزشي انسان و دگرگوني ارزش هاي انساني، گرانقدري انسان و برپايي ارزش هاي انساني»، «عصبيت و خشونت ورزي، ملايمت و رفق گرايي»، «حريم شكني و تجاوزگري، حرمت باني و حقوق مداري»، «خودكامگي، مردم سالاري» و «جنگ طلبي و خون ريزي، صلح گرايي و مسالمت جويي» توجه مي كند. امام علي× با شاخص هاي جاهليت به شدت مبارزه كرده است و براي تحقق شاخص هاي مدنيت، سخت كوشيده است.