عبوديت و بندگي در آيات

عبادت هدف آفرينش انسان و بعثت پيامبران الهي است. رفتار بشر از آغاز پيدايش تا كنون شاهد اين نياز مي باشد و رازِ آن را بايد در عهد و پيمان خدا با بني آدم در صحيفه فطرت جستجو كرد. عبادت خدا تنها راه رشد انسان و يگانه مسير رسيدن به كمال است. تقوا، آرامش، آزادگي، رسيدن به مقام يقين و در امان ماندن از اغوا و سيطره ابليس، تنها بخشي از آثار و بركات عبادت است و آشنايي با بركات عبادت و باور آنها انگيزه بندگي و شور زندگي را فزوني مي بخشد. عبادت از عقيده برمي خيزد و ثمره اش به صورت ملكات فاضله اخلاقي تجلي مي يابد. از سوي ديگر روح را صيقل مي دهد و اعتقادات ديني را مستحكم مي كند و انسان در سايه آن هر لحظه به سوي قرب الهي حركت مي كند.