بررسي عوامل موثر بر مشاركت و بازنشستگي زنان مسن در بازار كار: مطالعه موردي شهر تهران

ميزان مشاركت زنان در بازار كار ايران بر خلاف روندهاي جهاني پايين است. از عوامل مهم اثرگذار بر مشاركت زنان در بازار كار، تصميمات مربوط به بازنشستگي و تمايل به كار در سنين پس از ميان‏سالي است. اين مقاله با مطالعه پيمايشي، عوامل موثر بر مشاركت و بازنشستگي زنان مسن در بازار كار شهر تهران را بررسي كرد. بر اساس نتايج تحليل داده‏هاي مقطعي شهر تهران در سال 1387، بيش از 55 درصد زنان جامعه نمونه زودتر از موعد بازنشسته شده‌اند و حدود 20 درصد از جمعيت زنان مورد مطالعه پس از بازنشستگي مجدداً شاغل شده‏اند. نرخ مشاركت زنان در دوران بازنشستگي و سالخوردگي بسيار پايين است. بر اساس نتايج مدل رگرسيوني لاجيت، هر چه زنان در سن بالاتري بازنشسته شوند، شانس مشاركت آنها در بازار كار پس از بازنشستگي كاهش مي‏يابد و زنان بر عكس مردان تمايل زيادي به بازنشستگي زودهنگام به عنوان عاملي براي خروج از بازار كار دارند. بيماري زنان و همسران آنها شانس خروج زنان از بازار كار را افزايش داده و بر عكس برخورداري از تحصيلات عالي و تخصص، حضور آنها در بازار كار در ميان‌سالي و پس از آن را افزايش داده و متاهل بودن و افزايش هزينه‌هاي زندگي نيز مشاركت آنها در بازار كار را افزايش داده است.