ريشه‏شناسي عاميانه جاي‏نام‏هاي ايراني

Folk Etymology of the Iranian Toponyms

در اين مقاله، نخست ريشه‏شناسي از‏ديد زبان‏شناسي تاريخي تعريف شده است و پس‏از آن، پيشينه‏اي از ريشه‏شناسي‏هاي انجام‏شده ذكر گرديده است؛ سپس انواع ريشه‏شناسي شامل عالمانه، شبه‏عالمانه و عاميانه مطرح شده ، آن‏گاه، بحث ريشه‏شناسي هاي عاميانه به‏طور مفصّل و همراه‏با مثال‏هايي در حوزه فرهنگي ايران شرح داده‏شده است. اين مثال‏ها مربوط به جاي‏نام هاي ايران است كه به‏دلايل و اغراض گوناگون از‏جمله مسايل و تعصبات قومي وقبيله اي ريشه هاي غير‏ايراني براي آنها تراشيده شده است. در اين مقاله كوشش شده ريشه ايراني آنها روشن شود. در پايان، هدف از اين‏نوع ريشه‏شناسي و دامن‏زدن بدان از‏سوي برخي اقوام ايراني و نيز پيامد‏هاي آن به‏بحث گذاشته‏ شده است.

The present paper is firstly to define etymology from the viewpoint of historical linguistics, and then is to present a background of made etymology studies. Afterward, presenting types of etymology including wisely, quasi-wisely and folk, the folk etymology is discussed in detailed accompanying with some example of Iranian cultural field. These examples are Iranian toponyms which have labled by non-Iranian roots for different reasons and purposes such as political issues, ethnic bias etc. In this paper, it is struggled to deliver their Iranian roots. At the end, the purpose of this type of etymology, reasons of insisting on it by Iranian ethnics and also its consequences is discussed.