ماهيت متافيزيك در انديشه ارسطو

The Nature of Metaphysics in Aristotleʹʹs Thought

ارسطو در كتاب متافيزيك به طوركلي سه تعريف بنيادي از دانش فلسفه ارايه مي‌دهد. دانش بررسي علل و اصول نخستين اشيا ، دانش بررسي موجود چونان موجود و دانش بررسي وجود نخستين (جوهر). اين تعاريف سه‌گانه به‌رغم تنوع مفهومي - كه خود برخاسته از تفاوت منظر و به ويژه مراحل مختلف تقرب به ذات مسيله است - نظر به حقيقتي واحد (وجود) دارند كه موضوع دانش فلسفه است. علاوه بر اين، به‌رغم تفسير بعضي مفسران مبني بر اينكه ارسطو موضوع يا موضوع‌هاي ديگري را نيز براي فلسفه برشمرده است با بررسي متوني كه از آن‌ها چنين برداشتي شده آشكار مي‌گردد كه او صرفاً در صدد معرفي دانشي است كه شايستگي بررسي چنين موضوعاتي را دارد نه آنكه بخواهد اين امور را موضوعات انحصاري دانش فلسفي بداند. از اين رو نه ميان تعاريف سه‌گانه تعارضي وجود دارد و نه موضوعي غير از اين امور مطرح شده است تا اسباب تعارض در فهم وي از موضوع فلسفه باشد. در واقع ارسطو از ماهيت فلسفه تلقي‌ يگانه‌اي دارد.

In metaphysics, Aristotle has provided three definitions of philosophy. 1. Philosophy is the science of first causes and principles 2. Philosophy is the science of studying being qua being 3. Philosophy is the science of studying first being. By examining the relevant texts we show there is no inconsistency between these definitions. Indeed, each definition explains one aspect of the essence of the metaphysics: being.