اثر روش درماني پاسخ‌محور مبتني بر والدين در بهبود كودكان داراي اتيسم

The Effectiveness of Parent-Based Pivotal Response Treatment on Improvement of Children with Autism

هدف: اين پژوهش به منظور بررسي اثر روش ‌درماني پاسخ‌محور مبتني بر والدين در بهبود كودكان داراي اتيسم صورت گرفت. روش: جامعه آماري شامل كليه كودكان داراي اتيسم مركز آموزش و توان‌بخشي شهر تهران بود. از بين كودكان واجد شرايط با استفاده از روش نمونه‌گيري در دسترس 20 نفر به همراه والدينشان به عنوان نمونه مورد پژوهش انتخاب شدند و به‌طور تصادفي در دو گروه كنترل و آزمايش جاي داده شدند. طرح پژوهش، طرح پيش‌آزمون- پس‌آزمون با گروه كنترل و پيگيري بود. به گروه آزمايش روش درماني پاسخ‌محور، در طول سه ماه آموزش داده شد. در اين پژوهش از مقياس درجه‌بندي كودكي اتيسم (CARS) و چك ليست ارزيابي درمان اتيسم (ATEC) به عنوان ابزاري جهت سنجش بهبودي كودكان استفاده شد. يافته‌ها: نتايج نشان داد كه روش درماني پاسخ‌محور مبتني بر والدين در سطح 05/0 P < در كاهش علايم اتيسم موثر بوده است؛ همچنين روش درماني پاسخ‌محور مبتني بر والدين در بهبود ارتباط،گفتار و زبان و اجتماعي شدن كودكان داراي اتيسم در سطح 05/0 P < موثر بوده است. البته اين روش در آگاهي حسي/ شناختي و بهداشت جسمي/ رفتاري كودكان تاثير معنا‌داري نداشت. نتيجه‌گيري: با توجه به مزاياي مداخله والدين در درمان و همين‌طور اهميت افزايش تعداد ساعات درماني كودكان داراي اتيسم، پيشنهاد مي‌شود اين روش درماني در كنار روشهاي مرسوم در زمينه اتيسم به والدين به خصوص مادران آموزش داده شود.

Objective: The study designed to evaluate the effectiveness of parent-based Pivotal Response Treatment (PRT) on improvement of children with autism. Methods: Twenty children with their parents were recruited through available sampling and randomly assigned to two control and experimental groups. Research design was pretest- post-test design with control group and follow-up. The experimental group was trained in PRT during three months. Childhood Autism Rating Scale (CARS) and Autism Treatment Evaluation Checklist (ATEC) were used as instruments for measuring improvement of children’s autistic features. Results: Results showed that PRT was significantly effective in decreasing symptoms of autism. Also, in speech/language, communication and sociability subtests significant result was observed (P < 0.05) whereas in sensory/cognitive awareness and Health/Physical/Behavior subtests there were not any statistically significant results. Conclusion: According to benefits of parental intervention in treatment and importance of increasing therapy sessions for children with autism, it is recommended that this therapy method in conjunction with conventional methods is offered to parents of children with autism specially mothers.