رابطه فنوتيپ گسترده درخودماندگي مادران با نظريه ذهن كودكان

An Investigation of the Relationship between Maternal Broader Autism Phenotype and Children’s Theory of Mind

هدف: هدف اصلي اين پژوهش بررسي رابطه فنوتيپ گسترده درخودماندگي مادران با نظريه‌‌ذهن كودكان بود. روش: در اين پژوهش، 189 كودك 4- 5 ساله (102 پسر و 87 دختر) به همراه مادرانشان در اين پژوهش شركت كردند. براي سنجش فنوتيپ گسترده درخودماندگي از فرم فارسي "پرسشنامه پيوستار درخودماندگي" (AQ)(نجاتي صفا، كاظمي، علاقبندراد، 1382) و براي سنجش توانايي نظريه‌ذهن از 3 نمونه از تكاليف رايج باوركاذب (سالي- آن، جعبه مداد رنگي- برچسب و چيپس سيب زميني- سنگ) استفاده شد. يافته ها: يافته‌هاي اين پژوهش نشان داد كه بين نمره كلي فنوتيپ گسترده درخودماندگي مادران و مولفه‌هاي تغيير توجه، توجه به جزييات و تخيل با نمرات كودكان در تكاليف باوركاذب رابطه منفي معنادار وجود دارد. نتيجه گيري: بر اساس اصل وراثت پذيري فنوتيپ درخودماندگي، مي‌توان گفت كه كودكان مادراني كه در مقياس AQ نمرات بالاتري به دست مي‌آورند، بيش از ساير كودكان ويژگي‌هاي مشخصه فنوتيپ گسترده درخودماندگي را نشان مي‌دهند. در نتيجه، مي‌توان انتظار داشت كه كودكان مادراني كه در مقياس AQ نمرات بالاتري به دست مي‌آورند در توانايي نظريه‌ذهن كه يكي از مولفه‌هاي شناختي فنوتيپ درخودماندگي است، نسبت به ساير كودكان مشكلات بيشتري داشته باشند.