اثر مصرف خوراكي ميوه گياه خارخاسك بر يادگيري و حافظه موش صحرايي ديابتي: تعيين نقش پراكسيداسيون ليپيدي

Effect of Tribulus Terrestris Oral Feeding on Learning and Memory in Streptozotocin-diabetic Rats: Investigating the Role of lipid Peroxidation

مقدمه: ديابت در دراز مدت با اختلال يادگيري و حافظه همراه مي شود. با توجه به اثر ضد ديابتي خارخاسك و اثر آنتي اكسيداني آن در اين پژوهش تاثير اين گياه بر يادگيري و حافظه موش هاي صحرايي ديابتي بررسي شد. هدف: بررسي تاثيرگياه خارخاسك بر يادگيري و حافظه موش هاي صحرايي ديابتي مواد و روش ها: 32 موش صحرايي به چهار گروه كنترل، كنترل تحت تيمار با خارخاسك، ديابتي، و ديابتي تحت درمان با خارخاسك تقسيم شدند. براي بررسي حافظه و يادگيري حيوانات، عملكرد در آزمون اجتنابي غير فعال و درصد رفتار تناوب با استفاده از ماز Y تعيين شد. در هموژنه بافت هيپوكامپ مغز حيوانات، ميزان مالون دي آلدييد تعيين شد. نتايج: در موش هاي گروه ديابتي (01/0 > p) در پايان كار در حين عبور كاهش تاخير بروز كرد و گروه ديابتي تحت تيمار با گياه، افزايش معني دار اين پارامتر را در مقايسه با گروه ديابتي نشان داد(01/0 > p). درصد تناوب نيز در جانداران ديابتي بطور معني دار كمتر از گروه كنترل بود(05/0 > p) و درصد تناوب در گروه ديابتي تحت تيمار افزايش معني دار در مقايسه با گروه ديابتي نشان داد(05/0p < ). به علاوه، موش هاي ديابتي افزايش معني دار در سطح بافتي مالون دي آلدييد(01/0 > p) نشان دادند يعني درمان با خارخاسك ميزان مالون دي آلدييد(01/0 > p) را به صورت معني دار كاهش داد. نتيجه گيري: تجويز خوراكي خارخاسك بر توانايي نگهداري اطلاعات در انبار حافظه و يادآوري آنها در حيوانات ديابتي تاثير دارد و موجب بهبود حافظه فضايي حيوانات ديابتي مي شود. بخشي از آثار سودمند گياه با كاهش پراكسيداسيون ليپيدي در بافت هيپوكامپ اعمال مي شود.

Introduction: Diabetes in long term is associated with learning and memory deficits. Given the Anti-diabetic and antioxidant activities of Tribulus terrestris (TT). Objective: to evaluate the effect of oral administration of Tribulus terrestris on learning and memory in diabetic rats. Materials and Methods: Thirty two Wistar rats were divided into control, TT-treated control, diabetic, and TT-treated diabetic groups. To evaluate their learning and memory, initial (IL) and step-through latencies (STL) were determined at the end of study using passive avoidance test and alternation behavior percentage was obtained using Y maze. Level of malondialdehyde in hippocampal homogenate was also measured at the end of the study. Results: STL significantly decreased in diabetic group (p < 0.01) and TT-treated diabetic group showed a significantly higher STL (p < 0.01), compared to the diabetic counterparts. Alternation percentage was significantly lower in the diabetic group relative to the controls (p < 0.01) and treated diabetic group did show a significant difference in comparison with the diabetic group (p < 0.05). Diabetic rats also exhibited a significant increase in tissue level of malondialdehyde (p < 0.01) and TT treatment significantly reduced MDA level (p < 0.01) in the diabetic group. Conclusion: TT treatment could enhance the capability of consolidation and recall in diabetic animals and could also improve spatial memory in them, partly via attenuation of lipid peroxidation in the hippocampus.