سيماي زن در كليله و دمنه

Womens Visage in "Kelile and Demne"

اگر نظري گذرا به درون‏مايه آثار كهن ادب فارسي، به‏ويژه كتاب "كليله و دمنه بهرامشاهي" بيفكنيم، ملاحظه خواهيم‏كرد كه علي‏رغم توجّهي كه اسلام به زن مبذول داشته و با عقايد و انديشه‏هاي خرافي عصر جاهليت مبارزه كرده‏است، متاسّفانه پس از گذشت قرن‏ها از نزول "قرآن"، در اين متون، نوعي بدبيني افراطي و غير منصفانه نسبت به زنان مشاهده مي‏شود. ولي گاه علي‏رغم اين بدبيني، درونمايه برخي حكايات، گوياي نگرشي مثبت به زن در خردورزي، سياست، اخلاق و مهرورزي است. در اين مقاله، با توجّه به اوضاع نابه‏سامان سياسي و اجتماعي روزگار غزنويان، نگارندگان كوشيده‏اند تا با تحليل و بررسي حكايت‏هاي "كليله و دمنه"، تصويري جامع از وضعيت زن در قرن ششم هجري، ترسيم كنند و بازتاب افكار و انديشه‏هاي "نصرالّله منشي" را در اين خصوص، از خلال حكايت‏ها، مورد تامّل و بررسي قرار دهند.