جاحظ و نقد ادبي

Jahiz and Literary Criticism

مقاله حاضر مي‏كوشد ضمن بررسي سبك نويسندگي جاحظ به عنوان اصول و مباني نقد ادبي وي، ديدگاه‏هاي او را در نقد دروني و بيروني متن و بدون در نظر گرفتن انتساب شاعر به دوره تاريخي خاصي تحليل نموده و موضع‏گيري وي را در قبال مساله قديم و جديد در ادب عربي بيان كند؛ و در نهايت به اين نتيجه مي‏رسد كه جاحظ در آثار خويش بر اساس همين ديدگاه در نقد و بررسي ادبيات و شعر، دست به گزينش و روايت شعر و نثر زده و بيش‏تر ناقدان بعد از وي نيز با نقل شواهد متعددي از آثار جاحظ از آرا انتقادي وي بهره برده‏اند. او شواهدي را كه نقل مي‏كند با نقد دروني و بيروني متن مورد بررسي و دقت نظر قرار مي‏دهد و بيش از آن كه زمانه شاعر را ملاك برتري شعر وي بداند؛ بر جنبه‏هاي هنري اثر تكيه مي‏كند.