تكدي گري و مبادلات اقتصادي در بازار سنتي تهران

آسيب هاي اجتماعي مسائلي نيست كه تنها در حوزه علوم اجتماعي قابل بحث و بررسي باشند. پيوند پديده ها و رفتارهاي اجتماعي با عملكرد اقتصادي با پيشرفت و پيچيده تر شدن جوامع قوي تر از گذشته شده است، به گونه اي كه محدوده پيامدهاي ناهنجاري هاي اجتماعي را گسترده تر ساخته است. تكدي گري از آشكارترين و شايد از رايج‍ترين رفتارهاي سوء اجتماعي است كه مساله اثر آن بر سطح عملكرد اقتصادي موضوع بررسي در اين مطالعه است. از آنجايي كه هزينه مبادله عاملي موثر بر ميزان مبادلات است، در اين تحقيق تلاش شده است تا به شناسايي اين مساله پرداخته شود كه آيا مي توان تكدي گري را نيز يكي از مصاديق شكل گيري هزينه مبادله دانست يا خير؟ به منظور بررسي اين موضوع، بازار سنتي تهران كه سرشار از كسب و كارهاي اقتصادي است انتخاب گرديد و نمونه اي مشتمل بر 400 نفر از كسبه بازار مورد استفاده قرار گرفت. نتايج مطالعه ميداني براساس پاسخ هاي بدست آمده و رگرسيون لوجيت حاكي از اين است كه تكدي گري مانعي براي كسب و كار محسوب مي شود، لذا مي تواند با افزايش هزينه مبادله موجبات كاهش سطح مبادلات در مقايسه با وضعيت عدم وجود متكديان در بازار را فراهم آورد.