ريشه هاي عدم توسعه‌يافتگي و بحران برق در ايران

The Roots of the Lack of Development and Electricity Crisis in Iran

چه دوست داشته باشيم چه نداشته باشيم بحران برق در كشور ما شروع شده و همان مشكلي كه اقتصاددانان و مديران ارشد صنعتي ظرف چند سال گذشته هشدار مي‌دادند، سرانجام صورت عملي به خود گرفته است. قطع برق زيان هاي غيرقابل جبراني به تمام بخش‌هاي اقتصادي كشور وارد مي‌كند. اين در حالي است كه طبق گزارش منابع داخلي و آمارهاي بانك جهاني، ايران تا سال 1386 بزرگ‌ترين توليدكننده برق در خاورميانه بوده است. همواره توليد و عرضه برق داراي بحران ها و مشكلاتي بوده است و گاهي نيز تبعات آن با خاموشي نمايان شده است. اما حال با شدت يافتن بحران ها و تحريم هاي اقتصادي بر ايران و كاهش تعداد عرضه‌كنندگان نيروگاه ها، اين بار خريداران هستند كه ملزم به گردن نهادن به خواسته هاي عرضه كنندگان و فروشندگان نيروگاه ها هستند، لذا بحران برق بسيار عميق و ريشه دار است و نمي‌توان تصور كرد كه با تمهيدات دولت اعم از صرفه جويي، افزايش تعرفه ها يا سرمايه گذاري بخش خصوصي و كاهش واردات كالا به تنهايي بتوان از اين بحران جست. بلكه گذر از اين بحران نياز به مطالعات وسيع كارشناسي همراه با عزم ملي و همكاري كليه سازمان ها و مردم دارد. هر گونه بي‌توجهي دولت به بحران پيش رو، پيامدهاي اجتماعي، سياسي و فرهنگي جبران ناپذيري را در جامعه به همراه خواهد داشت.

What we like, what we do not have, electricity crisis in our country has started and a few years ago, economists and senior managers warned problems. Outage impacts all sectors of the economy of the country is irreversible. However, according to local sources, and the World Bank, IRAN had been largest producers of power in the Middle East in 2007. The production and supply of electricity has had crises and problems which its consequence is outage. But Power crisis is a very deep rooted and it cannot imagine that the measures of government efficiency, increase private sector investment and reduce tariffs or import goods alone could search through this crisis But past this crisis requires extensive studies with a Bachelor of national commitment and cooperation of all agencies and the public. Any negligence on the government to face the crisis will have irreversible consequences on social, political, cultural and community.